Mijn naam is Margreet Eriks, ik ben 40 jaar en woon samen met mijn partner Ronald in Hoogvliet, Rotterdam.

Na het afronden van de studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening in 1994 heb ik in Nederland en Nieuw-Zeeland gewerkt. Sinds 2005 werk ik als coördinator in een hospice in Den Haag waar rouw- en stervensbegeleiding een groot deel uitmaakt van mijn werk.

Vanaf het moment dat ik hiermee in aanraking kwam wist ik dat mijn hart lag in deze vorm van hulpverlening en dat ik hierin verder wilde gaan. Daarom heb ik naast mijn werk in het hospice gekozen voor een eigen praktijk voor rouw- en stervensbegeleiding; Manaia


Ik heb mij bij de keuze van de naam Manaia laten inspireren door de Maori cultuur, de oorspronkelijke bewoners van Nieuw-Zeeland. In een oude Nieuw -Zeelandse mythe is de Manaia de beschermengel, die door de Maori wordt omschreven als een onzichtbaar licht dat het individu omgeeft.
De manaia heeft het hoofd van een vogel, het lichaam van een mens en de staart van een vis. Deze symboliseren de hemel, aarde en de zee en de balans tussen deze drie elementen. Het is een boodschapper tussen het aardse leven van de sterfelijken en de geestenwereld.